×

Waarschuwing

JFolder: :bestanden: Pad is geen map. Pad: /var/www/vhosts/arrackshome.nl/httpdocs/images/nero
×

Attentie

There was a problem rendering your image gallery. Please make sure that the folder you are using in the Simple Image Gallery Pro plugin tags exists and contains valid image files. The plugin could not locate the folder: images/nero
Afdrukken

x-mechelse herder
geb: 26-12-1994

1999 KNPV Certificaat 379pt

Nero is de slechte hond die ik ooit heb gehad. Hij was gewoon, plat gezegd, geen knoop waard voor de sport. Hij is overhaast gekocht (doe dit dus nooit!!). Op het moment dat Arrack dood ging hadden we geen hond meer. Er zou en moest een hond komen. Als het maar 4 poten en een staart had. Nero was de eerste die op mijn pad kwam. Het was zelfs geen stamboom hond maar dat was toen niet belangrijk. Hij vulde het gat op wat Arrack had achter gelaten en vanuit die hoek bekeken heeft Nero zijn werk goed gedaan. Qua trainen heb ik nog nooit zoiets meegemaakt (uiteraard zijn dit de honden waar je veel van leert maar het is de vraag of je dat moet willen). Nero was 0,0 belastbaar en had het lef van een schuwe wezel, dus dat vereiste een aangepaste manier van trainen. De kuil bv: Ik heb een jaar lang met Nero bij de kuil gestaan en dan alleen maar staan. In het begin durfde hij niet in het 'grote gat' te kijken. Toen hij, na een half jaar, zijn ogen durfde open te maken en te houden ben ik aan de andere kant gaan staan. Hij was me toen compleet kwijt want over dat gat kijken zat er niet in. Maar na een paar maanden was hij al zover gevorderd dat hij mij durfde aan te kijken (met een kuil er tussen dus dat is niet niks:-)). Helaas was de moed daar ook mee op want hij lag stijf bevroren bij de kuil. Enkele maanden verder durfde hij te bewegen. Toen waren we ver genoeg. Op een goede dag had hij de euvele moed verzameld om bij de kuil te gaan zitten en op dat moment riep ik hem. Hij sprong zo over de kuil. Daarna heb ik ook nooit meer problemen gehad met welke kuil op welk terrein dan ook. Als hij iets kende deed Nero het voortaan zo goed als foutloos. Dat was dan weer wel goed aan hem. De baas voor de gek houden deed hij niet. Hij miste alleen de nodige moed en scherpte om het KNPV programma mee te doen. Op zijn eerste keuring in 2008 draaide hij de hele morgen foutloos. 's middags ging het bij de eerste oefening (stokstellen) dus fout. Eruit dus. Een zware teleurstelling voor mij en wederom een leerpunt. Want ik had van alles verwacht maar dat niet. Uiteraard komen dan de verhalen van "ik wist wel dat ze hem joegen" enz. Nero werd dus per direct een prestige project. Hij zou en moest toch een KNPV certificaat halen. Het heeft bloed, zweet en tranen gekost (en niet alleen van mij maar ook van de helpers) maar na een jaar ben ik opnieuwd met hem naar de keuring gegaan. Ondanks dat hij liet zien dat moed en scherpte niet aan hem besteed waren (hij durfde tot 3x toe niet in te bijten maar op de cruciale onderdelen gelukkig wel) heeft hij toch een KNPV certificaat behaald.

{gallery}nero{/gallery}